bclose

داروخانه تغذیه

مهمترین ترکیبات موجود در میوه ها شامل : آب ، پروتئین ها، کربوهیدرات ها، چربی ها، مواد معدنی و ویتامین ها می باشند. بیشتر این ترکیبات، جزء مواد مغذی ضروری بوده، که جهت بدن انسان مورد نیاز می باشند. مقدار نیاز انسان به مواد مغذی ذکر شده، تابع عواملی نظیر سن، وزن ، جنس ، سلامتی و فعالیت های فیزیکی می باشد.
آب، فراوان ترین ترکیب موجود در میوه هاست که در مقادیر بیش از ۸۰ درصد در محصولات مختلف وجود دارد و میزان آن از ۸۲ درصد در انگور تا ۹۰ درصد در توت فرنگی متفاوت است. و حتی ممکن است که مقدار آن تا ۹۳ درصد در گوجه فرنگی برسد. کمترین مقدار آب، در انجیر به میزان ۲۴ درصد گزارش شده است، که البته در این مورد، محصول نیمه خشک شده بوده است. به هر حال حداکثر میزان آب در واریته های مختلف میوه ها نیز متفاوت است که این امر به علت تفاوت های ساختاری آنها می باشد. علاوه بر این، مقدار آب موجود در میوه، ممکن است تحت تأثیر شرایط کاشت نیز قرار گیرد چرا که شرایط کاشت محصول، منجر به تفاوت های ساختاری در میوه ها می شود.
مقدار پروتئین ها، معمولاً کمتر از ۱ درصد کل وزن میوه ی تازه می باشد. واحد سازنده ی پروتئین ها را اسیدهای آمینه تشکیل می دهند. از میان اسیدهای آمینه ۱۰ نوع آنها در تغذیه ی انسان ضروری هستند. اسیدهای آمینه ضروری شامل : والین، تره اونین، تریپتوفان، ایزولوسین، متیونین، لوسین، لیزین، فنیل آلانین، هیستیدین و آرژنین می باشند. اسیدهای آمینه ضروری توسط بدن انسان سنتز نمی گردند و به همین علت باید به طور منظم مصرف شوند . پروتئینی که حاوی تمامی انواع اسیدهای آمینه ی ضروری باشد، به عنوان «پروتئین کامل» شناخته می شود. در هر حال، در یک پروتئین کامل، وجود اسیدهای آمینه ی ضروری به تنهایی کافی نیست، بلکه یک پروتئین کامل باید به نسبت مناسبی تمامی انواع اسیدهای آمینه را دارا باشد. پروتئین هایی که در یک یا چند اسیدآمینه ی ضروری ، کمبود دارند، می توانند توسط اسیدهای آمینه ی ضروری مورد نظر، یا به وسیله ی ترکیبات سنتزی و یا توسط کنسانتره های پروتئینی حاصل از منابع طبیعی، تقویت و اصلاح گردند.
کربوهیدرات ها شامل: انواع پلی ساکاریدها، مونو و دی ساکاریدها می باشند. نشاسته، سلولز، همی سلولز و مواد پکتیکی، مهمترین انواع پلی ساکاریدها هستند . از میان دی ساکاریدها و مونوساکاریدهای مهم، ساکارز، فروکتوز و گلوکز را می توان نام برد . مقدار هر یک از این ترکیبات ممکن است، در طول دوره ی رسیدگی میوه، به طور قابل توجهی تغییر کند . به عنوان مثال، در میوه های حاوی نشاسته، ممکن است کل نشاسته ی موجود به طور کامل هیدرولیز گردد . قند عمده ی اغلب میوه ها، گلوکز و فروکتوز است . اما در میوه هایی نظیر : هلو، شلیل و زردآلو، قند عمده ساکارز می باشد . سیب وگلابی سرشار از فروکتوز هستند. مقادیر ناچیزی از دیگر انواع مونو و دی ساکاریدها نظیرگزیلوز، آرابینوز، مانوز، گالاکتوز و مالتوز نیز ممکن است که در میوه ها موجود باشند . سوربیتول یک الکل قندی است که دارای خاصیت ملین دارد . گلابی و آلو حاوی مقدار زیادی سوربیتول هستند . ضمن این که ، وجود این قند در توت فرنگی گزارش نشده است. سلولز، همی سلولز و مواد پکتیکی جزء ترکیب دیواره ی سلولی میوه ها هستند. از پکتین جهت تولید انواع مربا و ژل استفاده می شود که از لایه ی اسفنجی شکل و سفید رنگ زیر پوست مرکبات (به ویژه گریپ فرو و لیمو) و نیز از سیب استخراج می گردد.. مقدار کربوهیدرات کل از ۳ درصد در لیمو و گوجه فرنگی تا حدود ۱۵ درصد در انگور متفاوت است .
«فیبر رژیمی» به ترکیبی گفته می شود که جزء مواد ساختمانی سلول های گیاهی بوده و در برابر آنزیم های گوارشی معده از خود مقاومت نشان می دهند . این ترکیبات شامل پلی ساکاریدهای ساختمانی دیواره ی سلولی و لیگنین می باشند . فیبر رژیمی موجود در میوه های تازه، عموماً در دامنه ۷/۴- ۷/۰ درصد قرار دارد . میوه هایی که حاوی آب کمتری بوده و یا در بخش خوراکی خود حاوی دانه هستند، دارای مقدار بیشتری از فیبرهای رژیمی می باشند . در اثر حذف پوست میوه، مقدار فیبر های رژیمی کاهش می یابد . مقدار فیبر رژیمی در سیب و گلابی به ترتیب، به میزان ١١ درصد و ٣۴ درصد در اثر پوست گیری کاهش می یابد.
مقدار چربی میوه ها، معمولا کمتر از ١ درصد است و تابع نوع میوه می باشد . صرف نظر از نقش چربی ها و روغن ها به عنوان منبع انرژی، بدن انسان به مقادیر کمی از اسید های چرب غیراشباع نیاز دارد . در میان اسیدهای چرب غیراشباع، حداقل اسید لینولئیک جهت بدن ضروری می باشد . در هر حال، میوه ها منبع مناسبی از چربی نیستند. در میان انواع میوه های منطقه های معتدل، لیمو و گوجه فرنگی، دارای بیشترین مقدار چربی می باشند (هر کدام ۳/۰ درصد).
مهمترین منابع انرژی در مواد غذایی، کربوهیدرات ها و چربی ها می باشند . مهمترین بخش انرژی تولید شده از میوه ها، توسط کربوهیدرات تأمین می گردد . پروتئین ها و اسیدهای آلی نیز، می توانند به عنوان منبع انرژی به کار روند، اما بدن انسان استفاده از کربوهیدرات ها و چربی ها را ترجیح می دهد . مقدار انرژی تولید شده از مواد غذایی، برحسب واحد حرارتی موسوم به «کالری» اندازه گیری شده و به صورت «کیلوکالری» (kcal) یا «کیلوژول» (kj) بیان می گردد (kcal 2/4= kj). از میان میوه های منطقه های معتدل، کمترین مقدار انرژی در مورد گوجه فرنگی (kj 73) و لیمو (kj 79) گزارش شده است . ضمن این که ، گیلاس (kj 203) و انگور (kj 257) بهترین منابع انرژی به شمار می روند.

fruit

میوه ها حاوی انواع متفاوتی از عناصر معدنی ضروری هستند. هرچند که سبزی ها از لحاظ مواد معدنی در مقایسه با میوه ها، غنی تر می باشند . در حدود ١۴ عنصر معدنی، از لحاظ تغذیه ای جهت بدن انسان ضروری هستند که عبارتند از : کلسیم، سدیم، مس، ید، روی، فسفر، پتاسیم، سولفور، فلوئور، منگنز، آهن، منیزیم، کبالت، کلر . چندین عنصر دیگر نیز به مقدار کم در مایع ها و بافت های بدن انسان وجود دارند که البته هنوز ضرورت تغذیه ای آنها به اثبات نرسیده است. اگرچه میوه ها، از لحاظ عناصر معدنی غنی نیستند، اما پتاسیم فراوانترین عنصر معدنی موجود در میوه ها می باشد و به طور عمده به صورت ترکیبی با اسیدهای آلی مختلف وجود دارد. کنترل pH میوه تابع موازنه‌ی پتاسیم- اسیدآلی، در بافت میوه است . غلظت های بالای پتاسیم در فشارخون انسان دخالت دارد . مقدار عناصر معدنی موجود در میوه، به طور قابل توجهی به منطقه پرورش و تولید محصول بستگی دارد. در میوه هایی نظیر توت فرنگی و گوجه فرنگی، فقط عناصری مانند کلسیم، منیزیوم، فسفر و کلر در مقدارهای بیشتر از ۱۰ میلی گرم در هر ۱۰۰ گرم بافت میوه ی تازه وجود دارند و غلظت سایر عناصر معدنی، پایین تر از سطح ذکر شده است. کلسیم همواره در مواد پکتیکی دیواره ی سلولی میوه و منیزیم در ساختمان کلروفیل، وجود دارد . فسفر، نقش مهمی را در متابولیسم کربوهیدرات ها ایفا می کند. به طور کلی عناصر معدنی، در کیفیت میوه ها و فراورده های حاصل از تبدیل آنها نیز نقش قابل توجهی را به عهده دارند. به عنوان مثال، کلسیم بر بافت و عمر انباری میوه مؤثر می باشد.
ویتامین ها، گروهی از عناصر مغذی هستند که جهت کاربردهای ویژه ای در بدن مورد نیاز می باشند. اگر ویتامین ها به مقدار مناسب مورد استفاده قرار نگیرند، بیماری های ناشی از کمبود آنها در بدن گسترش می یابد. اختلافات قابل توجهی در مقدار ویتامین میوه های مختلف و واریته های مشابهی که تحت شرایط متفاوتی پرورش یافته اند، گزارش شده است . آب و هوا ، خاک و گرده افشانی نیز در مقدار ویتامین های میوه مؤثرند. میوه ها به عنوان منبع آسکوربیک شناخته شده اند. میوه های منطقه های گرمسیری نسبت به میوه های منطقه های معتدل، منبع مناسب تری ازویتامین C هستند. توت فرنگی و انگور فرنگی سیاه نیز منبع های بسیار خوبی از این ویتامین می باشند. مرکبات حاوی مقادیر متوسطی از ویتامین C هستند، در حالی که سیب، گلابی، گیلاس و آلو، حاوی مقدار بسیار کمی از آن هستند. یک عامل محیطی مهم که تأثیر زیادی بر میزان اسید آسکوربیک میوه دارد، نور خورشید است. به طور کلی، با افزایش میزان دسترسی به نور خورشید در طی دوره ی رشد، مقدار اسید آسکوربیک نیز افزایش می یابد. مشخص شده است که در گوجه فرنگی، میوه هایی که در حضور نور بیشتری پرورش یافته اند، در مقایسه با میوه هایی که در سایه رشد کرده اند، حاوی اسید آسکوربیک بیشتری می باشند.یکی از مزیت های میوه ها در مقایسه با سبزی ها، این است که پایداری ویتامین C موجود در میوه ها به علت pH اسیدی آنها بالاتر می باشد و این در حالی است که سبزی ها دارای محیط خنثی تری هستند . اما نکته ی حائز اهمیت، روش مصرف میوه ها است . به طوری که مصرف آنها به صورت خام، میزان بالاتری از اسید آسکوربیک را فراهم می نماید، چرا که در اثر پخت میوه، مقدار این ویتامین کاهش می یابد.

هویج

ویتامین A جزء ویتامین های محلول در چربی بوده و در میوه ها وجود ندارد . البته کاروتنوئیدها که در میوه های معینی وجود دارند، در بدن به ویتامین A تبدیل می گردند. کاروتنوئیدها جزء رنگدانه ها بوده و پیش ساز ویتامین A محسوب می شوند. بیشتر پیش سازهای ویتامین A ی موجود در میوه ها، شامل بتاکاروتن می باشد، که البته آلفاکاروتن و دیگر رنگدانه های کاروتنوئیدی نیز در مقدارهای کمتر وجود دارند . به طور کلی میوه ها منبع مناسبی از کاروتن نیستند . از میان میوه های مناطق معتدل، زردآلو و آلو منابع متوسطی از کاروتن می باشند. اما هلو، شلیل و نارنگی حاوی مقدار کمی کاروتن می باشند. لیکوپن، ۹۰ درصد کل کاروتنوئیدهای موجود در گوجه فرنگی را شامل می شود، اما به عنوان پیش ساز ویتامین A عمل نمی کند.
میوه ها، منبع فقیر و یا متوسطی از ویتامین های گروه B هستند . متوسط نیاز بدن انسان به ویتامین های خانواده ی B ، پایین بوده و معمولاً مقادیر موجود در میوه ها، جهت تغذیه انسان کافی می باشد. آلو و گوجه فرنگی، منابع خوبی از نیاسین می باشند و توت فرنگی، پرتقال و گریپ فروت، دارای مقدار قابل توجهی فولات هستند. ویتامین ۱۲B تنها ویتامین گروه B است که در میوه ها وجود ندارد .بقیه ی ویتامین ها نظیر : ویتامینD، که یک ویتامین محلول در چربی است، در میوه وجود ندارند و ویتامین E نیز فقط در برخی از میوه ها به مقدار کم، یافت می شود.
سایر عناصر مغذی، جزء ترکیبات فرعی ساختمان میوه ها محسوب می شوند، اما آنها نیز نقش مهمی را در ویژگی های ظاهری، رنگ، مزه و آرومای میوه ایفا می نمایند. اسیدهای آلی تأثیر مهمی بر طعم و مزه دارند، به طوری که مزه ی میوه به نسبت قند و اسید بستگی دارد . قند در ایجاد مزه ی شیرینی، و اسیدها در ایجاد مزه ی ترش، دخالت دارند. عمده ترین اسیدهای آلی موجود در میوه ها : شامل اسید سیتریک و اسید مالیک هستند. اسید غالب در مرکبات، توت فرنگی، گلابی، گوجه فرنگی، اسید سیتریک است؛ در حالی که اسید غالب سیب، آلو، گیلاس و زردآلو، اسید مالیک می باشد . در هلو هر دو اسید به مقدار مساوی وجود دارند. اسید عمده ی موجود در انگور، اسید تارتاریک می باشد. در طی رسیدگی میوه، میزان اسیدیته به طور قابل توجهی کاهش می یابد. تلخی در میوه ها معمول نیست، اما فلاونوئیدهای مشخصی نظیر نارنجین در گریپ فروت و لیمونن در مرکبات، به شدت تلخ هستند. رایحه یا آرومای میوه، یک عامل کلیدی در شناسایی و ارزیابی کیفیت میوه است. عمده ترین ترکیبات شیمیایی مولد آروما در میوه ها شامل : استرهای خطی، الکل ها و اسیدهای چرب کوتاه زنجیره هستند . در هر حال به استثنای برخی از میوه ها، که عمده ترین ترکیب فرار موجود در آنها «ایزوآمیل استات» می باشد، هنوز ترکیب شیمیایی مسئول بوی خاص اکثر میوه ها کاملا مشخص نشده است.

خواص مهم انار

کلروفیل ها، کاروتنوئیدها و آنتوسیانین ها، مهمترین رنگدانه های موجود در میوه ها هستند . کلروفیل، عامل ایجاد رنگ سبز می باشد و کاروتنوئیدها و به طور عمده بتاکاروتن و لیکوپن، عامل ایجاد رنگدانه های زرد تا نارنجی در مرکبات، زردآلو، هلو و نیز رنگ قرمز در گوجه فرنگی هستند. آنتوسیانین ها، عامل ایجاد رنگ های قرمز، آبی و یا صورتی در میوه هایی نظیر : سیب ، آلو، انگور و توت فرنگی می باشند. وجود آنزیم ها در میوه نیز حائز اهمیت می باشد . چراکه سبب آغاز تغییرهای شیمیایی در بافت میوه می شوند. «فیسین» یک آنزیم تجزیه کننده ی پروتئین است که فقط در شیره ی انجیر وجود دارد، و زمانی که با سطح پوست دست تماس می یابد، با پروتئین های موجود در پوست واکنش داده، و سبب آماس پوستی می شود. برخی افراد تا حدی تحت تأثیر واکنش ذکر شده قرار می گیرند، که حتی قادر به مصرف انجیر تازه نمی باشند. فنل اکسیدازهای موجود در سیب، گلابی، انگور، توت فرنگی و انجیر، مسئول بدرنگ شدن سطوح برش خورده ی میوه در مجاورت هوا هستند. مرکبات و گوجه فرنگی حاوی مقدار زیادی پکتین استراز هستند. گلابی و گوجه فرنگی، حاوی مقدار قابل توجهی پلی گالاکتروناز می باشند؛ که دو آنزیم اخیر، جزو آنزیم های تجزیه کننده ی پکتین بوده و سبب نرم شدن بافت میوه در طی رسیدگی می شوند.
اهمیت میوه در رژیم غذایی انسان
برخی از عناصر مغذی نظیر پروتئین ها، کلسیم، آهن، ویتامین A ، تیامین (ویتامین ۱B)، ریبوفلاوین (ویتامین ۱۲B) و اسید آسکوربیک ، غالباً در مقدارهای کمتر از حد نیاز، توسط انسان ها مصرف می گردند . این ترکیبات تحت عنوان «عناصر مغذی بحرانی» نامیده می شوند . میوه ها حاوی عناصر مغذی بحرانی می باشند وحتی برخی وقت ها میزان این ترکیبات در میوه ها، بیشتر از سایر مواد غذایی می باشد . بنابراین، میوه ها نقش مهمی را در متعادل کردن رژیم غذایی انسان ایفا می کنند که این امر به علت تفاوت مشخصی است که در ترکیب میوه ها نسبت به سایر غذاهای گیاهی و یا دامی وجود دارد . سهم میوه ها در تأمین نیازهای پروتئینی انسان ناچیز بوده و از لحاظ کلسیم، تیامین و ریبوفلاوین نیز فقیر هستند . اما برخی از میوه ها سرشار از آهن، کاروتن و اسید آسکوربیک هستند، به طوری که فقدان میوه در رژیم غذایی، منجر به کمبود ویتامین C و بتاکاروتن می شود . چنین میوه هایی جزء میوه های کم کالری تقسیم بندی شده و غالباً توسط رژیم شناسان، برای تنظیم رژیم های غذایی کم کالری، مورد استفاده قرار می گیرند.
تحقیق های انجام شده نشان می دهد که اسید آسکوربیک طبیعی، در مقایسه با انواع سنتزی آن، به طور مطلوب تری توسط بدن جذب می شود . ثابت شده است که این مسئله به علت حضور برخی ترکیبات فلاونوئیدی معین در میوه است، که جریان خون را تحت تاثیر قرار داده و سبب افزایش نفوذپذیری و ارتجاع پذیری مویرگ ها می گردند . به همین علت اصطلاحاً به فلاونوئیدها «ویتامین P» نیز گفته می شود، اما هیچگاه جزء ویتامین ها طبقه بندی نمی شوند، چرا که چندین ترکیب دیگر نیز، ویژگی ذکر شده را از خود نشان می دهند. علاوه براین اگر فلاونوئیدها از مواد غذایی حذف شوند، بیماری سختی که ناشی از کمبود آنها باشد، به وجود نمی آید. شواهدی موجود است که نشان می دهد ترکیبات فلاونوئیدی ذکر شده دارای یک مکانیسم حفاظتی در برابر سیستم تنفسی هستند. اما متأسفانه به راحتی در بدن تجزیه می شوند، به طوری که باقی ماندن آن ها در غلظت های بالا در خون غیرممکن است.
اختلاف های قابل توجهی در نظریات ارائه شده در ارتباط با حداقل نیاز روزانه به اسید آسکوربیک، وجود دارد. در برخی از کشورها، نیاز روازنه ای در حدود mg 20 و در دیگر کشورها تا mg 70 در روز را توصیه کرده اند. ۲۵۰ گرم توت فرنگی ، پرتقال و یا گریپ فروت، حاوی مقدار زیادی اسید آسکوربیک است که بالاتر از حداقل نیاز روزانه می باشد. دیگر میوه ها نیز می توانند بیشتر از نصف نیاز روزانه ی ما را تأمین نمایند. غالباً در تولید انواع مختلف آبمیوه ها، مقداری ویتامین C ، علاوه بر حد طبیعی آن، به عصاره افزوده می گردد. کمبود ویتامین C در منطقه های معتدل در طی ماه های زمستان و در منطقه های گرمسیری در طی دوره های خشکسالی رخ می دهد. ۲۵۰ گرم زردآلو، ویتامین A ی مورد نیاز روزانه را تأمین می کند. هلو تقریباً حاوی ۵۰ درصد ویتامین A ی مورد نیاز در روز می باشد. ۲۵۰ گرم آلو، توت فرنگی، انگور و یا پرتقال، بیش از ده درصد نیاز روزانه انسان را تأمین کند. قابلیت جذب بیولوژیکی ویتامین ها، تا حد زیادی تابع نوع ماده ی غذایی مصرفی است. به عنوان مثال، جذب مطلوب ویتامین های محلول درچربی نظیر ویتامین A، مشروط بر وجود چربی در غذای مصرفی می باشد.
در مرحله رسیدگی، اسیدهای آلی و قندها به نسبت های مشخصی در میوه وجود دارند، به طوری که در اغلب میوه ها، pH کمتر از ۲/۴ می باشد . هرچند میوه های رسیده، حاوی مقدار زیادتری قند هستند، اما میوه های نارس و یا کم رس جهت تولید آبمیوه ترجیح داده می شوند . چراکه عصاره ی آنها راحت تر استخراج می گردد . در اثر مصرف میوه های تازه و رسیده مخلوطی از قندهای طبیعی جذب بدن می شوند . به همین علت، میوه ها و نوشابه های میوه ای به طور خاصی، اشتهاآور هستند. هرچند میوه ها، حاوی نسبت های متفاوتی از فروکتوز، گلوکز و ساکارز هستند، اما در هر حال غلظت قندهای آزاد در آنها بالا می باشد و به همین علت مصرف میوه ها، باید در رژیم غذایی افراد دیابتی محدود گردد. حساسیت قند خون به فروکتوز کم بوده، اما حساسیت به ساکارز، حد واسط فروکتوز و گلوکز است. در هر حال، زمانی که سطح گلوکز خون بالا باشد، مصرف فروکتوز ممکن است سبب افزایش نیاز به انسولین شود. بنابراین، رژیم نویسان جهت تنظیم برنامه های غذایی بیماران دیابتی، به اطلاعات مفصلی در ارتباط با مقدار قندهای مختلف موجود در میوه ها نیاز دارند.
مواد معدنی موجود در میوه ها به طور طبیعی قلیایی هستند. چرا که بقایای حاصل از متابولیسم میوه ها دارای خاصیت قلیایی می باشند. در مقایسه با دیگر مواد غذایی، نسبت پتاسیم به سدیم در میوه ها نسبتاً بالاست . برخی از میوه ها نظیر : زردآلو، گلابی، هلو، آلو و توت فرنگی حاوی اسید اگزالیک هستند ؛ که البته میزان این ترکیب در میوه ها در حدی نیست که سبب کاهش جذب کلسیم میوه یا دیگر مواد غذایی شود. اسیدهای آلی موجود در میوه ها، تقریباً به طور کامل، توسط بدن متابولیزه می گردند . آزمایش های انجام شده روی حیوانات نشان داده است که اسیدهای آلی موجود در میوه به توسعه ی پوسیدگی دندان ها کمک می کنند. تغذیه ی موش با انواع مختلف آبمیوه ها نیز، ارتباط بین اسیدیته آبمیوه و گسترش پوسیدگی دندان ها را به اثبات رسانده است. البته پدیده ی ذکر شده هنوز در انسان ها به طور کامل، مطالعه نشده است. آزمایش های انجام شده در کشورهای مختلف نشان داده است، بچه هایی که به طور منظم، سیب مصرف می کنند کمتر دچار پوسیدگی دندان شده و لثه هایشان سالم تر می باشد. این مسأله، به خاطر بافت ویژه ی سیب است، که دارای یک اثر پاک کننده بر روی دندان ها می باشد.

حساسیت غذایی به پرتقال برای کودکان خطرناک و کشنده است

وجود حدود ١٠ درصد مواد غیر قابل هضم یا فیبر خام در مواد غذایی (براساس ماده خشک)، برای گوارش مطلوب غذا ضروری است. این مسأله غالباً در تغذیه ی انسان ها مورد توجه قرار نمی گیرد . میوه ها حاوی ۷/۵- ۳/۰ درصد (بر اساس وزن خشک ۳۳- ۶/۲ درصد) مواد غیر قابل هضم نظیر سلولز و ترکیبات وابسته به آن می باشند . بنابراین، استفاده از میوه در رژیم غذایی به منظور تأمین فیبر رژیمیِ مورد نیاز، ضروری است. وجود فیبرهای رژیمی در غذای مصرفی، فعالیت روده ها را تحریک کرده، سبب تداوم عملکرد ماهیچه های روده ای می شوند . افزایش در میزان مصرف میوه های تازه ممکن است یبوست مزمن را تا حد زیادی بهبود بخشد . توجه به این نکته ضروری است که، بیشتر مواد فیبری موجود در میوه های دانه دار (سیب و گلابی) و میوه های هسته دار، در هنگام پوست گیری از دست می روند . فیبر های رژیمی در کاهش میزان کلسترول خون نیز نقش دارند، که البته مکانسیم آن هنوز ناشناخته است. اما باید گفت که تمامی فیبرهای رژیمی دارای چنین تأثیری بر روی سطح کلسترول خون نمی باشند . در سال های اخیر مشخص شده است که فقدان مواد فیبری در رژیم غذایی، سبب سرطان روده ی بزرگ در انسان ها می شود.
در استفاده از میوه ها در برنامه های تغذیه ای درمانی، باید ماهیت بیماری مد نظر قرار گیرد. در معالجه ی چاقی، می توان از یک رژیم غذایی استفاده کرد، که در آن میوه و آبمیوه در روزهای مشخصی از هفته مصرف می شوند. در چنین روزهایی، مصرف کالری پایین است در حالی که نسبتاً بالای پتاسیم به سدیم، به دفع نمک و آب اضافی از بدن کمک می کند. بنابر عقیده ی رژیم نویسان، مصرف میوه دفع آب را تحریک کرده، منجر به تسهیل وظایف قلب می گردد. به همین دلیل استفاده از میوه و آبمیوه در معالجه ی بیماری اِدِم، بیماری های مزمن قلبی و تقویت سیستم گردش خون، ضروری می باشد. همچنین مصرف میوه و آبمیوه در رژیم غذایی بیماران کلیوی، و نیز بیمارانی که از ناراحتی های کبدی، صفراوی، التهابهات معدی و تب بالا رنج می برند، بسیار مفید است.
بسیاری از داروهایی که در پزشکی مدرن مورد استفاده قرار می گیرند، از عصاره های گیاهی بدست می آیند. بنابراین می توان انتظار داشت که برخی از ترکیبات مشخص موجود در میوه ها، دارای اثرات درمانی و دارویی باشند. عقیده بر این است که لیمونن، نومیلین و دیگر لیمونوئیدهای موجود در مرکباتی نظیر : پرتقال، لیمو و گریپ فروت در مهار توسعه ی انواع خاصی از سرطان نقش دارند. آلوی بخارا ، حاوی مشتقات هیدروکسی فنیلیساتین می باشد . این ترکیب سبب تحریک عضلات صاف روده ای می شود و به همین دلیل از این میوه در طب سنتی، به عنوان ملّین استفاده می گردد . سوربیتول موجود در گلابی و آلو نیز، به عنوان ملّین بسیار سودمند است .
چندین ترکیب طبیعی در میوه ها وجود دارد که دارای اثرات آنتی اکسیدانی می باشند . این ترکیبات عبارتند از: اسید آسکوربیک ، توکوفرول (ویتامین E)، بتاکاروتن و ترکیبات فلاونوئیدی . ویتامین C دارای عملکرد فیزیولوژیک ویژه ای است که به خاصیت آنتی اکسیدانی آن وابسته نمی باشد . بتاکاروتن، به خنثی شدن رادیکال های آزاد، کمک می کند . رادیکال های آزاد، ملکول های فعال و بسیار پرانرژی هستند که از طریق واکنش های بیوشیمیایی و در اثر عوامل خارجی نظیر: آلودگی هوا و یا استعمال دخانیات حاصل می شوند. بتاکاروتن یک ترکیب بسیار فعال در برابر اکسیژن یگانه (اکسیژن نوزاد اولیه) می باشد و با جذب انرژی اضافی موجود در آن، سبب تبدیل اکسیژن یگانه به اکسیژن حالت پایه می شود. اکسیژن نوزاد می تواند تغییرهایی را در سلول ایجاد نماید که نهایتاً منجر به بروز سرطان می گردد.

راه ارتباط با ما:

Behnoud.mag@gmail.com

  خوردنی‌های مفید برای سالمندان

مواد غذایی مفید برای کنترل قند خون:

ماهی:
منبع خوب اسید چرب اُمگا۳ است که به کنترل کلسترول و تری گلیسیرید کمک می کند.

دارچین:
این ماده خوراکی نیز به کنترل قند خون کمک می کند. با جوشاندن دو تا چهار چوب کوچک دارچین در آب به مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه، چای دارچین درست کنید. این چای به کنترل بهتر دیابت کمک می کند.

شبدر:
منبع بسیار خوب کلروفیل، ویتامین B، A کمپلکس، ویتامین C، ویتامین E و ویتامین K است. همچنین حاوی مواد معدنی نظیر کلسیم، فسفر، منیزیم و روی به همراه فیتواستروژن است که به گزارش مهربه تقویت سیستم ایمنی بدن در مقابله با عفونت های باکتریایی، عفونت قارچی و همچنین کاهش سطح گلوکز خون و کنترل بهتر دیابت کمک می کند.

حبوبات:
حبوبات غنی از فیبر و پروتئین است و احساس سیری ایجاد می کند، از این رو به کنترل دردهای ناشی از گرسنگی و در نتیجه کنترل دیابت کمک می کند.

ارزن:
این ماده خوراکی منبع غنی پروتئین، نشاسته مقاوم، ویتامین ها و مواد معدنی نظیر آهن، کلسیم، فسفر و پتاسیم است.

سیب

سیب:
به علت کند کردن روند جذب قند در بدن موجب کنترل قند خون در مبتلایان به دیابت می شود.

توت:
قند موجود در توت سفید برای کسانی که مبتلا به مرض قند هستند ضرر ندارد. به همین علت به آنها توصیه می‌شود به جای قند، چای را با توت خشک بنوشند.

زردآلو:
زردآلو از میوه‌های تابستانی سرشار از فیبر خوراکی و ویتامین A است که ذخیره کربوهیدرات آن، پایین و خوردن آن برای افراد مبتلا به دیابت مفید است.

گیاهان غنی از آهن:

اسفناج :
راه های متعددی برای ترکیب کردن این دو وجود دارد.به عنوان مثال افزودن فلفل دلمه ای به سالاد اسفناج یا استفاده از اسفناج پخته در فلفل دلمه ای.می توانید هر دو را در کمی روغن زیتون با سیر و فلفل قرمز تفت دهید.

 کلم بروکلی

کلم بروکلی :
می توانید کلم بروکلی بخار پز شده را با گوجه فرنگی مخلوط کنید.یا کلم بروکلی را با گوجه ، قارچ ،روغن زیتون، سیر و ادویه تفت دهید.برای صبحانه نیز می توانید کوکوی گوجه فرنگی و کلم بروکلی تهیه کنید.

لوبیا سیاه:
می توانید لوبیای آب پز شده را به سالاد کلم برگ اضافه کنید.

کلم پیچ:
می توان از این دو در سالاداستفاده کرد.

شکلات تلخ:
شکلات تلخ حاوی املاحی چون آهن ، فسفر ، پتاسیم و روی است .توت فرنگی حاوی مقادیر زیادی آنتی اکسیدان، فیبر و ویتامین می باشد.

چند نکته:
برای پخت از ظرف آهنی استفاده کنید تا مقداری آهن از مواد غذایی به ویژه مواد اسیدی مانند گوجه فرنگی به بدن منتقل شود. از مصرف غذاهایی که در جذب آهن تداخل ایجاد می کند مانند چای ، قهوه و کلسیم پرهیز کنید.بنابر این قبل از صرف یک وعده غذایی غنی از آهن از مصرف چای، قهوه و مکمل های کلسیم بپرهیزید.