bclose

رمضان و روزه داری

رمضان و روزه داری

به جرات می توان گفت که امساک از خوردن و روزه داری در کنار یک نظام متعادل و متوازن یکی از بهترین و حتی موثرترین شیوه های پیشگیری و درمان پیامدهای ناشی از سوء تغذیه در شکل زیاده روی در مصرف است. این مطلبی است که تجربه و تحقیقات بشری صحت آن را اثبات نموده است.
روزهایی به شماره ی معین روزه دارید و هرکس از شما مریض باشد یا مسافر به شماره ی آن از روزهای غیر ماه رمضان روزه دارد و کسانی که روزه را به زحمت توانند داشت عوض هر روز فدا دهد یک طعام آنقدر که فقیر گرسنه ای سیر شده و هرکس بر نیکی بیفزاید برای او بهتر است و بی تعلل روزه داشتن شما را از هر کار بهتر خواهد بود اگر فوائد این عمل را بدانید. (بقره آیه ۱۸۴)
ماه رمضان ماهی است که قرآن در آن نازل شده است برای هدایت بشر و برای راهنمایی و امتیاز حق از باطل پس از هرکه دریابد ماه رمضان را روزه بدارد و هرکس ناخوش یا در سفر باشد به شماره ی آنچه روزه خورده است از ماه های دیگر روزه دارد که خداوند برای شما حکم را آسان خواسته و تکلیف را مشکل نگرفته است تا اینکه عدد روزه را تکمیل کرده خدا را به عظمت یاد کنید که شما را به دین اسلام هدایت فرموده، باشد که سپاسگزار گردید. (بقره آیه ۱۸۵)
فلسفه ی روزه در اسلام
در باب وجوب روزه نیز در حدیث شریف است که یهودیان از پیامبر اکرم سوال نمودند به چه علت خداوند روزه را در روزهای معین واجب نمودند. فرمودند: آدم (ع) چون از آن درخت خورد (شجره منهیه)، سی روز (اثر آن) در شکمش باقی ماند، پس خداوند واجب فرمودند بر آدم و بر ذریه اش سی روز گرسنگی و تشنگی را و تفضل فرمودبر آنها به اینکه در شب ها اجازه ی خوردن به آنها داد. (علل الشرایع، باب ۱۰۹، ص ۳۷۸ و ۳۷۹)
از این بیان معلوم می شود که جمیع انواع معاصی قالبی این آدم از شئون اکل شجره است که تطهیر آن به طوری است و جمیع انواع معاصی قلبیه آنها نیز از شئون آن شجره است و تطهیر آن به طور دیگر است.
همان طور که پیامبر اکرم و علمای علم اخلاق بیان داشته اند، مفاسد و رذایل اخلاقی انسان ها از خوردن سرچشمه می گیرد، همچنان که هبوط آدم در پی خوردن بود و هبوط بنی اسرائیل نیز به دنبال درخواست غذاهای متنوع و رنگارنگ و اشتهاآور بود. از طرفی، عظمت روح، شجاعت و استقامت شخصیت های چون پیامبر اکرم و امام علی (ع) در اثر پرهیز و امساک از خوردن غذاهای رنگارنگ و عدم پرخوری حاصل گشته بود.
روزه داشتن و دست کشیدن پیش از سیری و آهسته خوردن و بسیاری دیگر از دستورهای واجب و مستحب اسلام در امر تغذیه، راهی برای دستیابی به سرمنزل عافیت و سلامت روحانی و جسمانی هستند.
روزه از دید پزشکان معاصر
*با روزه، گلیکوژن (قند کبدی) در خون می ریزد
*چربی هایی که در زیر پوست ذخیره شده اند و پروتئین های عضلات و غدد سلول های کبدی آزاد می شوند و به مصرف تغذیه بافت ها می رسند.
*تمام اعضا مواد خاص خود را برای نگهداری تعادل محیط داخلی و قلب قربانی می کنند.
*و بدین ترتیب روزه تمام بافت های بدن را می شوید و آنها را عوض می کند.
هماهنگی بین اعمال بدنی و روانی، یکی از پرارج ترین مواهبی است که آدمی می تواند از آن برخوردار شود. با تلاش معنوی و تعقل و تملک نفس (تقوا)، می توان تعادل اعمال خود را حفظ کرد. همه به طور طبیعی به اطفای غرایز نفسانی و تسکین نیازهای مصنوعی چون خوردن و آشامیدن تمایل دارند، ولی وقتی این تمایلات کامل برآورده شود به انحطاط می گراید. بنابراین، باید به گرسنگی و کاهش در خواب و غرایز جنسی و غیر عادت کرد و بر نفس مسلط شد و مسلما زیاده روی در خواب و خوراک از کمبود آن زیانبخش تر است و با امساک از غذا می توان افراد متعادل و نیرومند به بار آورد.
منبع : کتاب «غذا در قرآن» / نوشته مهندس مصطفی بیان / انتشارات آهنگ قلم مشهد / چاپ دوم / بهار ۱۳۹۵

کتاب مدیر مسئول و سردبیر «بهنود پرس» را می توانید با ارسال پست سفارشی رایگان دریافت کنید:
شماره کارت: ۴۳۶۵ ۰۴۵۷ ۰۶۱۱ ۶۲۲۱ بانک پارسیان به نام مصطفی بیان

و ارسال شماره فیش و آدرس دقیق پستی به ایمیل:
SMS: 0933 062 1900

بدون دیدگاه

پاسخ دادن